Το άτομο με ψυχογενή ανορεξία

κυριαρχείται από την διάθεση άρνησης λήψης φαγητού προκειμένου να μην πάρει βάρος, παρά το γεγονός ότι το σωματικό του βάρος κυμαίνεται κάτω από τα κατώτερα όρια του φυσιολογικού για την ηλικία, το φύλο και το ύψος του το άτομο διακατέχεται από έντονο φόβο ότι θα πάρει βάρος.

Παρά το γεγονός ότι ετυμολογία της λέξης ‘’ανορεξίας’’παραπέμπει στην έλλειψη όρεξης για φαγητό, ο όρος αυτός είναι παραπλανητικός αφού το άτομο με την ψυχογενή ανορεξία μόνο σε σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να μην έχει όρεξη για φαγητό. Η απώλεια σωματικού βάρους είναι αποτέλεσμα της συνειδητής προσπάθεια του ατόμου να χάσει βάρος καταφεύγοντας σε αυστηρή δίαιτα η άσκηση.

Παρά το γεγονός ότι πολλά άτομα ακολουθούν περιστασιακά αυτές τις μεθόδους για να χάσουν βάρος, το άτομο με την ψυχογενή ανορεξία φοβάται ότι απειλείται από την παχυσαρκία και επιδιώκει επίμονα το αδυνάτισμα.

Ορισμένα άτομα με ψυχογενή ανορεξία αισθάνονται συνέχεια υπέρβαρα και άλλα διαπιστώνουν ότι είναι αδύνατα αλλά από ορισμένα μέρη του σώματός τους θα πρέπει να χάσουν κι άλλο βάρος.

Μερικές φορές έχουν εμμονή να μετρούν συνέχεια το βάρος τους για να διαπιστώσουν αν το λίπος έχει περιοριστεί. Κάθε φορά που διαπιστώνουν ότι έχασαν βάρος πιστεύουν πως βελτιώθηκε η εικόνα τους και νιώθουν καλύτερα.

Προκειμένου όμως να διατηρείται αυτό το συναίσθημα και να νιώθουν ασφαλείς έχουν την ανάγκη να χάνουν καθημερινά ολοένα και περισσότερο βάρος κι αν κάποια μέρα αυτό δε συμβεί τότε κυριαρχούνται από πανικό και εντείνουν ακόμη περισσότερο τις προσπάθειές τους.

Η θεραπευτική προσπάθεια θα πρέπει να επικεντρωθεί στην τροποποίηση των διαταραγμένων αντιλήψεων αυτό μπορεί να επιτευχθεί με γνωσιακές συμπεριφορικές τεχνικές οι οποίες εστιάζονται στις στάσεις ,τις αντιλήψεις και τις συνήθειες του ατόμου σχετικά με το φαγητό.